Category: Magazines

Cate Blanchett covers the launch issue of Australian Muse Magazine

Cate Blanchett covers the launch issue of Australian Muse Magazine

Cate is the feature cover of the launch issue of Australian magazine Muse. I added digital scans from the issue to the gallery.


Cate Blanchett on her beauty philosophy and favourite fragrances

Hi everybody!

Cate Blanchett spoke to Elle UK for the Beauty Matrix section. Time for beauty tips! Enjoy the reading!

Interview: Cate Blanchett on motherhood, fashion and beauty

Hey everyone!

A new interview with Cate Blanchett for La Dernière Heure (DH.be) magazine!Enjoy the reading!

Cate Blanchett: “Maman, c’est un job à plein temps”

À la tête d’une fratrie de trois garçons et une fille, Cate Blanchett est une actrice et une mère épanouie. Voici ses recettes pour rester zen…
C’est l’une des actrices les plus récompensées du star system. Une institution à elle toute seule. Une quasi légende. Elle a volé sa pâleur à Madame la lune et pourrait sortir d’une toile de Boldini. Lorsqu’elle vous sourit, on dirait en effet le soleil qui entre dans la pièce. Sacrée dimension. Sacré physique surtout. Imposant et léger à la fois. Comme son jeu. Comme ses rôles. Silhouette d’ajonc et volonté d’airain, depuis que cette blonde Australienne s’est lancée dans le cinéma, les superlatifs pleuvent. Tout comme les comparaisons. Nouvelle Meryl Streep pour certains, DeNiro en version féminine pour d’autres, Catherine Elise Blanchett pour l’état civil n’a pas fini de nous séduire ! Rencontre avec une muse protéiforme…

Parlez-nous de vos enfants, Roman, Dashiell, Ignatius, Edith. Sont-ils imaginatifs ? Est-ce qu’ils jouent, lisent, vous font-ils rire ?

“Ils sont trop drôles. L’autre jour, on était en voiture et on chantait à tue-tête ! L’un de mes fils avait ses mains sur ses oreilles, et il m’a dit : ” S’il te plaît. Est-ce que tu peux arrêter maman de chanter ? Quelqu’un risquerait de t’entendre !” (rires) En ce qui concerne leur imaginaire, j’espère qu’il est très riche. Parfois il m’arrive d’aller chez d’autres gens et de me dire, que mes gamins n’ont décidément pas beaucoup de jouets. Je me souviens qu’à un Noël, nous avons proposé à mon aîné, qui avait 11 ans, de lui offrir une tablette Kindle alors qu’on partait en vacances. Comme son sac était déjà plein de livres, il a dit non ! Je pensais qu’il avait décliné ce cadeau potentiel parce qu’il n’avait plus de place dans son sac à dos ! En fait, pas du tout. Il m’a sorti le plus sérieusement du monde qu’il préférait l’odeur de l’encre et tourner les pages en papier ! J’étais très fière de lui et de… moi. Dans mon for intérieur, je me suis dit que je l’avais bien éduqué !”

Élever trois gars, plus une petite fille, cela ne doit pas être de tout repos ?

“Il faut avoir de l’énergie à revendre. C’est un job quasiment à plein temps ! Lorsque j’ai commencé à prendre des cours d’art dramatique, ma grand-mère avait l’habitude de me répéter : “Quand tu joues une pièce, allume les petites lumières de la création qui se trouvent dans ta tête. Mais dès que tu rentres chez toi, éteins-les et redescends sur Terre. Il y a un temps pour l’abstrait et un temps pour le concret !” Elle avait raison et c’est d’ailleurs ce que je m’efforce de faire avec mes enfants. Il y a un temps pour le travail et un autre pour eux !”

Malgré tout vos efforts pour rester une mère standard, vous n’avez pas le sentiment d’être une mère décalée dans votre for intérieur à cause de votre notoriété ?

“Aucunement ! Je suis dans le concret. Je vous donne un exemple. Quand je me rends au supermarché avec mes garçons, je dois, moi aussi, leur expliquer qu’avant de devenir un morceau de viande dans une boîte en plastique, il y avait une vache qui broutait de l’herbe dans la prairie ! Et comme toutes les mères, je dois aussi faire face à leurs réactions. À savoir : des yeux exorbités et un air qui veut dire : Pouah, je ne mangerai plus jamais de viande !”

Quelle mère pensez-vous être ?

“Oh la la, je ne sais vraiment pas ! Je ne me pose jamais la question ! Franchement, vous me voyez m’asseoir à une table et me dire avec un doigt sur la tempe : “Alors Cate, es-tu une bonne ou une mauvaise mère ?” La seule chose que je peux vous dire présentement, c’est quelle mère je ne suis pas ! Avec mon mari, par exemple, nous n’adhérons pas à cette mode actuelle dans les familles dites modernes, mode qui consiste à faire copain-copain avec nos enfants ! Nous pensons aussi, qu’il est extrêmement dangereux de vouloir à tout prix faire en sorte que notre progéniture nous ressemble. Nous ne sommes, bien sûr, pas très à l’aise non plus lorsqu’il s’agit de fliquer nos gars ! Vous savez, donner de l’amour, c’est certes beaucoup plus évident que de hausser le ton. Mais en y réfléchissant bien, un enfant qui n’est pas cadré est un enfant qui se sentira à un moment ou à un autre complètement déboussolé. Moralité : il faut savoir doser ! J’ajoute enfin que le plus important, c’est de laisser ses enfants s’exprimer. Surtout quand ils ont tort ou qu’ils viennent – je ne sais moi – vous casser un truc dans la maison. Cela leur apprend à structurer leur pensée mais aussi à prendre leurs responsabilités…”

L’autorité n’est donc pas pour vous quelque chose de figé ?

“Non, elle doit se nuancer, s’ajuster et être remise en question à chaque étape de l’évolution de ses enfants. Au fur et à mesure, on pose des lois nouvelles et on assouplit d’anciennes. Aujourd’hui, je le constate autour de moi, les parents préfèrent être aimés que craints. Alors, on veut être obéis mais sans se fâcher, interdire mais sans frustrer. J’en conviens, ce n’est pas évident. Trouver la bonne mesure entre le respect de l’enfant et les règles indispensables est un slalom permanent. Mais vous ne m’ôterez pas de l’esprit que la seule autorité valable est celle qui ne se voit pas, ne se remarque pas !”

Comment vous y prenez-vous pour que vos enfants ne soient pollués par ce cirque médiatique ?

“Je ne sais pas vraiment ce qu’est une enfance normale. Je pense que l’enfance par essence même est quelque chose de totalement… anormal ! (rires) Tous les enfants ont une vie imaginaire et il ne faut en aucun cas la museler, la brider. Avec mon mari, nous menons une vie qui s’apparente à un cirque permanent ! On essaie pour autant de la gérer tout en restant le plus stable possible. Comme tous les parents qui travaillent, je présume. Ce qui est génial pour mes enfants, enfin il me semble, c’est qu’ils ont l’opportunité de voir l’envers du décor. Beaucoup de gens, pas seulement les jeunes d’ailleurs, sont obsédés par la notoriété. La chance de mes garçons, c’est qu’ils peuvent voir tout le travail qu’il y a derrière. Les efforts que l’on doit faire pour être au
top. Ils ne voient pas un produit fini uniquement, en l’occurrence un film, mais tous les préparatifs derrière chaque scène ! Mes enfants ne me perçoivent donc pas comme une icône glamour du coup mais comme une maman qui se démène pour répondre aux attentes d’un réalisateur ! Le fait qu’ils soient témoins de ce processus créatif normalise l’aspect paillettes demon métier.”

Avez-vous pressenti chez vos aînés, une envie de suivre les mêmes traces que vous ?

“Pour l’heure, ils sont plutôt à fond dans les mangas ! Quoique, pas plus tard qu’hier soir, un de mes fils est entré fièrement dans ma chambre en me disant qu’il envisageait de devenir Hamlet. Sans vraiment savoir qui c’est ! (Rires). J’ai un rêve concernant mes garçons : qu’ils deviennent ce qu’ils souhaitent devenir ! Mon rôle consiste uniquement à les aider à réaliser leurs rêves. À leur baliser un peu les routes à emprunter mais en aucun cas les leur imposer.”

BIEN DANS SA TETE, BIEN DANS SON CORPS

Tournant le dos aux diktats de la mode, Cate Blanchett choisit ses tenues au coup de cœur. Et remercie son coiffeur…

Vous êtes toujours sublime, toujours très apprêtée quand on vous voit. Comment faites-vous pour arriver sur le tapis rouge si resplendissante et en même temps si naturelle ?

“Le secret c’est de foire ami-ami avec son coiffeur et son maquilleur, (rires). Dites-vous bien que sans eux, sons leur sens artistique, sans leur aide, je ne serais pas là où j’en suis aujourd’hui ! Maintenant si vous portez une robe Armani couture taillée sur mesure, les probabilités pour vous faire remarquer sont encore plus grandes ! Vous savez, 50 % de mon métier consiste à passer dans les mains de ces véritables artistes ! L’image est essentielle au cinéma et il leur faut parfois qu’une dizaine de minutes pour transformer mon air de maman fatigué en un teint lumineux ! Mais je peux aussi comprendre que pour certaines de mes collègues cela soit une vraie plaie d’être l’objet de toutes les attentions !”

Si vous deviez décrire votre dressing ?

“Nous les actrices, nous avons un privilège. Ce privilège, c’est que beaucoup de designers nous sollicitent pour porter leurs créations. Le piège, c’est de se faire récupérer. De devenir leur ambassadrice, sans même s’en rendre compte. J’ai choisi le parti de porter ce que mon instinct me dicte de porter et non ce que tel ou tel couturier me pousse à mettre sur mon dos… ou sur mes fesses ! Mon dressing est globalement rempli de fringues coup de cœur. Et donc pas nécessairement des griffes. ”

Votre définition de la mode ?

“Mixer, brosser, combiner, associer, déstructurer, transformer, détourner. Il m’est arrivé, par exemple, d’associer un cardigan de plusieurs milliers de dollars avec une jupe achetée en solde chez un fripier ! La mode, je vais vous dire, c’est un truc très perso. Cela me fait toujours rire quand je vois ces coaches qui vous disent ce que vous devez ou non porter. La mode, c’est aussi une question d’état d’esprit. Vous ne vous habillez pas de la même façon si vous êtes amoureuse que lorsque vous avez le moral en berne !”

Votre couleur préférée…

“Le noir ! Quand vous êtes rousse ça fait ressortir vos cheveux et la blancheur opaline de votre visage!”

Quatre enfants et une ligne de déesse, nos lectrices sont en droit de se demander. Mais comment fait-elle ?

“J’ai toujours refusé d’écouter ou de lire toutes les conneries qui tournent autour des régimes. Qui plus est lorsque ces régimes sont des régimes Mode in Hollywood. Ils ont élaboré selon moi par des charlatans qui n’ont aucun scrupule à mettre la vie des femmes les plus fragiles en péril. En outre, je sais que, si je m’étais affamée, les hémisphères de mon cerveau auraient quelque peu merdouillé. Conséquences : je n’aurai jamais pu fournir un
travail de qualité sur grand écran. Dans The Aviator (de Martin Scorsese, NdlR), j’incarnais Katherine Hepburn, l’une des célèbres maîtresses du nabab Howard Hughes. Pour la préparation de ce film; j’avais dû me mettre au golf activement et au tennis car Miss Hepburn était une véritable athlète. Pratiquer un sport intensivement, évidemment cela vous aide à garder la ligne. Mais d’ordinaire, je ne suis pas très portée sur ce type d’activité ! Suer ! J’exècre. Bon, d’accord, je l’admets, lorsque j’attendais Dash, je m’étais inscrite pour des cours de pilâtes. Et puis, finalement, je n’y suis jamais allée. Trop H.S. à la fin de la journée !”

En attendant, vous êtes la preuve que l’on peut avoir plus de quarante ans à Hollywood et être encore sollicitée…

“Je pense que les actrices de plus de 40 ans sont en train de prendre une belle revanche à Hollywood. On ne les regarde plus comme des pestiférées, au contraire, on les respecte ! Il aura fallu du temps. Cela devenait usant de se battre contre ces a priori. Je pense que l’on peut toutes d’ailleurs remercier des actrices comme Meryl Streep ou Diane Keaton. C’est grâce à des femmes de cette trempe que nous avons pu démontrer que l’âge n’avait pas à interférer. Un acteur, une actrice ne peut pas être normée car sa fonction même, son essence même est d’offrir une infinité de palettes, de nuances. Et le fait de vieillir en fait partie. Aujourd’hui, on voit sur les écrans, des femmes bien en chair et pour certaines très en chair. On voit aussi des acteurs qui n ‘ont pas forcément un
physique de play-boy, de tombeur. Hollywood a su se réformer en profondeur en sortant des stéréotypes. C’est la même chose avec les actrices de plus quarante ans. Aujourd’hui, les bons rôles ne sont plus derrière nous,
mais devant nous ! A nous de savoir les saisir !”

via DH

Magazine Scans – Town & Country and Grazia France

Magazine Scans – Town & Country and Grazia France

Hello folks! We have the scans from the last issue of Town & Country, and we discovered a new promotional interview for Sì Rose Signature in Grazia France. Both magazines are currently in newsstands.




Cate Blanchett va por más – Interview with Caras Chile #SaySì

Hello everyone!

Cate Blanchett spoke to Caras Chile magazine as part of the promotional interviews for the new Sì Rose Signature.
Read it below!

Tras un aplaudido debut en Broadway con The Present y otros dos esperados proyectos cinematográficos para la segunda mitad del año, la actriz australiana habla de sus ambiciones y se manifiesta abiertamente por los derechos de la mujer. Divertida e irónica, conversamos con ella en Manhattan durante el lanzamiento del nuevo perfume Sì Rose Signature de Giorgio Armani, que la tiene como rostro.

Cate Blanchett (47) sin una gota de maquillaje y enfundada en un traje de dos piezas puede derrochar tanta elegancia como sensualidad. Así es como la ganadora del Oscar en dos ocasiones (Blue Jasmine y The Aviator) irrumpe en el backstage del histórico teatro Barrymore de Nueva York, donde hace su debut en Broadway con The Present, la obra que su marido, el cineasta australiano Andrew Upton, adaptó del guión de Antón Chéjov.
Sobre el escenario Cate es Anna Petrova, una viuda rusa que reúne a los personajes claves de su vida en una alocada fiesta para celebrar sus cuarenta años. Junto a todo un elenco australiano (que incluye a Richard Roxburgh) la rubia nuevamente cosecha los elogios de la crítica internacional. “Ha sido un privilegio actuar en este escenario y para esta audiencia”, comenta sobre este comeback a las tablas que la trasladó desde Australia a Nueva York junto al resto del clan Uptown-Blanchett; sus hijos pre adolescentes Dashiell, Roman, Ignatius y la pequeña Edith, a quien adoptaron en febrero de 2015.
En Manhattan se divide entre familia y trabajo. Reconoce que es meticulosa y perfeccionista, por algo carga una mochila de potentes actuaciones en producciones como Elizabeth (1998), El Señor de los Anillos (2001) y Carol (2015): “Tengo un leve nivel de descontento que me mantiene inquieta y me hace perseguir mis metas”. Hace un par de semanas se dieron a conocer imágenes de ella en el metro de la ciudad durante las grabaciones de Ocean’s Eight (dirigida por Gary Ross y producida por George Clooney y Steven Soderbergh), el spinoff de la trilogía que se inició con Ocean’s Eleven en 2001 y donde compartirá pantalla con Sandra Bullock, Rihanna y Anne Hathaway.
Es cercana y no demuestra aires de diva. “¿Les gustó realmente la obra?”, pregunta al bajar del escenario. Es pausada y mira fijamente mientras saluda a los más de cien invitados de todo el mundo que viajaron a la Gran Manzana.

Como la fuerza del chypre y la suavidad de las rosas fusionadas, la actriz reconoce que ve algo de la fragancia en ella misma: “Parte de ser humanos es tener dualidades y vivir junto a ellas”. Al mismo tiempo, recuerda el olor del eucalipto, um aroma que la hace viajar a esa Australia donde creció y forjó una personalidad tan pícara como ágil, que incluso la llevó a ironizar sobre la elección de Trump en el show de Jimmy Fallon. “Tomo muy en serio mi trabajo, pero siempre es importante mirarse y reírse _ ¿cierto?, nos comenta en tono de broma.
Al día siguiente, logramos detener su agitada agenda en Manhattan para entrevistarla en la suite presidencial del hotel Mandarin Oriental, a pasos de Columbus Circle en pleno centro de la ciudad. “¿Linda vista, no?”, dice mientras camina hacia el otro extremo del salón principal con un reconocible tono de voz grave, que se escucha claramente en la habitación que mira desde el piso 53 directo al Central Park.
— La crítica adora tu interpretación de Anna y es considerada un debut de alto impacto… ¿Hay algo que tengan en común?
— Me cuesta encontrar nuestro punto de similitud. Pero en el mundo de Chéjov existe una historia detrás de cada personaje. Alguien me dijo que la mujer para Chéjov era como el clima; con cambios constantes de sol, lluvia y nubes…y definitivamente me identifico con eso.
— El perfume Sì es un llamado a nuestra fuerza interna, a nuestra libertad como mujeres y a ser nosotras mismas. Es un mensaje que creó Giorgio Armani hace varios años, bastante visionario para el momento que estamos viviendo…
— Claro. Hay muchas fuerzas conspirando en contra de la igualdad, lo que me parece absurdo y muy ridículo. Tener al mundo sufriendo y luchando por conseguir avanzos…Porque digámoslo, el derecho de votar no es suficiente. Cuando Elizabeth Warren fue censurada (refiriéndose al veto al discurso de la senadora contra el entonces candidato a fiscal general, Jeff Sessions) me pregunté: ¿En qué siglo estamos viviendo? Por otro lado, mira a las marchas de mujeres en todo el mundo, que han sido tan inclusivas. Hay comunidades LGBT y hombres. Eso nos debiera engrandecer a todos, pero aún falta mucho por recorrer.
— ¿Cuál cree entonces que es el rol de los hombres en ese camino?
— No sentirse amenazados. Esto no significa que perderán algo, que dejarán de lado su masculinidad o que los echarán del trabajo. Esto significa una evolución para la especie. El hecho de compartir roles, como el de criar a nuestros hijos, es una bendición…
— ¿Ha creado distinto a Edith por ser mujer, de sus otros hijos?
— Sabes, el género es lo último que considero. A ella no la crio distinto porque sea una mujer, pero sí puedo decirte que quizás estoy más pendiente de la forma en la que el mundo avanza para cuando ella entre en él.
— Hace unos días vimos fotografías suyas en la marcha que unió a Nueva York y Washington por los derechos de la mujer… ¿Cómo fue la experiencia?
— No pude estar mucho tiempo, porque estaba en pleno ensayo, pero fuimos con mis hijos y la compañía. Fue un momento de máxima esperanza y solidaridad.
— ¿Qué mensaje daría a las mujeres que no se sienten libres?
— La verdad es que son muchísimas…aquellas que no son libres en lo emocional, espiritual, sicológico y también físico. Como una mujer que vive segura gracias a lo que hace, como una mujer blanca de un país occidental, en este momento, solo me queda imaginar lo que significa ese infierno…ese horror de vivir sin libertad, sin el derecho a elegir.
— ¿En este momento de su vida y carrera, usted se considera una mujer que se abre a la vida, que les dice sí a las nuevas experiencias…una mujer Sì?
— Realmente, ¿cuál es la otra opción?

via Caras Chile 10 Marzo 2017

Cate Blanchett will be on the cover of Town & Country 50 Philanthropy issue

Cate Blanchett will be on the cover of Town & Country 50 Philanthropy issue

Hey everyone!

Cate Blanchett will be featured on one of the three covers of the June/July Town & Country 50 Philanthropy issue (on sale nationwide May 16). The June/July issue of the magazine highlights a venerable group of 50 academics, business tycoons, entertainers, political leaders and tech giants who are currently shifting the philanthropic landscape. Besides the actress and UNHCR goodwill ambassador, the other two covers will feature Michael Bloomberg and John Legend who both will join Glenn Close during Town & Country’s Fourth Annual Philanthropy Summit at Hearst Tower on May 9, 2017.

For more information on the summit, visit TownandCountrymag.com and follow along at #TandCPhilanthropy

via Marketwire

UPDATE:

The cover is available in our gallery! Enjoy!

Gallery Links:

Cate Blanchett interviewed by People Magazine #SKII

Cate Blanchett interviewed by People Magazine #SKII

Hello everybody!

Cate Blanchett spoke to People USA Magazine in a new SK-II promotional interview. Enjoy the full interview below!

Gallery Links:

Cate Blanchett interviewed by Yo Dona & Grazia Italy #SaySì #Manifesto

Cate Blanchett interviewed by Yo Dona & Grazia Italy #SaySì #Manifesto

Hey everyone!

Two new magazines!
Cate blanchett spoke to Yo Dona (Spain) in a promotional interview for fragrance Sì by Giorgio Armani and she also spoke to Grazia Italia about her recent projects, including Manifesto that is opening today at the 16th Tribeca Film Festival in New York. More info about the screening here. Enjoy !

Yo Dona Spain


Grazia Italia


Gallery Links:

Cate Blanchett interviewed by Harper’s Bazaar Mexico and Vogue Netherlands #SaySì

Cate Blanchett interviewed by Harper’s Bazaar Mexico and Vogue Netherlands #SaySì

Hey everyone!

Cate Blanchett spoke to Harper’s Bazaar Mexico and Vogue Netherlands to promote the new fragrance Sì by Giorgio Armani. Both interviews are also part of the promotional events in which Cate met with several magazines during The Present season on Broadway. Enjoy the reading!

Harper’s Bazaar Mexico April 2017


Gallery Links:

Vogue Netherlands May 2017

A touch of Cate

Cate Blanchett is ongelooflijk veelzijdig: ze staat op Broadway in The Present, is het gezicht van de nieuwe Armani-geur Sì Rose Signature en werd benoemd tot VN-ambassadeur. Vogue sprak haar in New York: ‘Ongecensureerd en direct, daar hou ik van!

Broadway – het beroemde Barrymore-theater gonst van de bezoekers. Door de statige deuren, omlijst met klassieke ruches van rode stof, stromen de toeschouwers binnen, in pak of feestelijke jurk, speurend naar hun plekje tussen de goudkleurige balkons. Nog een laatste keer de smartphone checken – het is en blijft New York – en dan doven de kroonluchters. Ik laat me net wat dieper in mijn pluchen stoel zakken. Het doek gaat op.
Daar staat ze, als enige op het podium, in een lange blauwe jurk, met één been leunend op de zitting van een houten stoel. Een haast koninklijke pose: trots, sierlijk, elegant. Nog voor ze zich ook maar verroert, davert een warm applaus door de zaal. Want ja, het is toch écht Cate Blanchett (47) die daar op het podium staat, de Australische actrice die twee Oscars en drie Golden Globes op haar uitgebreide palmares heeft prijken, die geroemd wordt om haar indringende vertolkingen, haar schoonheid en intelligentie.
Roerloos, met een hint van een glimlach om haar lippen, neemt ze het applaus in ontvangst. Dan begint haar Broadwaydebuut, een drie uur durende bewerking van Anton Tsjechovs eerste toneelstuk. Andrew Upton – de Australische schrijver met wie Cate twintig jaar geleden trouwde en vier kinderen heeft – bewerkte Tsjechovs tekst en laat het Rusland van de negentiende eeuw resoneren in modern New York. In The Present, zoals de voorstelling heet, wordt vooral Cate door critici gelauwerd om haar acteerprestatie.

COMPLEXE MANNEN
Een halfuur na de zinderende finale, daalt Cate in leren kokerrok op torenhoge hakken elegant de trap af naar de theatersalon, waar de verzamelde pers haar opwacht. In haar filmrollen heeft de actrice vaak iets statigs en verhevens: de koude monarch in Elizabeth, de verveelde upper-class wife in Carol, de etherische elfenkoningin in The Lord of The Rings. Maar hier, in de pluchen warmte van het Barrymore-theater, is ze vooral down-to-earth met een opvallend diepe stem en een aanstekelijke, ongedwongen lach.
Twee keer een voorstelling van drie uur spelen op dezelfde dag en dan nog fris en monter voor de pers verschijnen, dat moet heel wat vergen, suggereer ik. Cate schudt het hoofd: ‘Nee, dit werk is niet wat me wakker houdt. Ik ben moe omdat ik gisteren tot twee uur ’s nachts op CNN en Al Jazeera heb gekeken naar wat er allemaal in de wereld gebeurt. Veel mensen zijn boos, ik wil hun woede begrijpen. Ik wil het nieuws van alle kanten zien.’
In The Present wordt af en toe raak uitgehaald naar de politieke actualiteit, maar er zit ook verrassend veel humor in de tekst. Enthousiast: ‘Mensen vergeten vaak hoe grappig Tsjechov is.’ Het is een complex schrijver, beaam ik. Cate buigt zich naar me toe en fluistert op ironische toon: ‘Het spijt me je dit te moeten vertellen, maar álle mannen zijn complex.’
Achterin, op de trap, handen om gebogen knieën, zit een jongen van een jaar of tien. Afwisselend bewonderend en verveeld kijkt hij naar de kakelende menigte. Dan raapt hij zijn moed bij elkaar en schuifelt tussen de mensen naar Cate, slaat zijn armen stevig om haar benen. Cate schrikt, kijkt om, ziet haar zoon en lacht vertederd. Het is half twaalf en mooi geweest; mama moet mee naar huis.

NIET IN STEEN GEBEITELD
Gedurende de speelperiode van The Present verblijft Cate met haar man en kinderen in New York. Samen hebben ze drie zoons: Dashiell (15), Roman (13) en Ignatius (11). Twee jaar geleden adopteerden ze dochter Edith (2).
Eigenlijk is het vreemd dat Cate nooit eerder op Broadway heeft gestaan. Ze knikt: ‘Andrew en ik wilden het al een lange tijd, maar de speeltijd van Broadwayshows is drie tot zes maanden en het bleek onmogelijk om onze agenda’s samen zo lang vrij te houden.’ Met haar man runde ze van 2008 tot 2013 de Sydney Theatre Company, een van de meest gerenommeerde gezelschappen van Australië. ‘Nu we het theater niet meer leiden, is veel meer mogelijk.’

Hoe is het voor haar om voor het eerst op Broadway te spelen? ‘Het publiek is heel betrokken en divers. Maar Andrew en ik zijn vooral trots om met deze voorstelling Australisch talent ? bij een Amerikaans publiek te kunnen introduceren.’
Tijdens de repetities voor The Present ging het er regelmatig heftig aan toe: ‘Andrews tekst staat niet in steen gebeiteld, hij is vooral benieuwd wat de acteurs ermee gaan doen. Voor ons is de repetitieruimte een plek waar we met de hele groep discussiëren, soms zelfs ruziën over conflicterende ideeën. Gelukkig nemen we die conflicten niet mee naar huis.’
Lukt het bij zo’n nauwe samenwerking met haar partner om het werk achter te laten? Lachend: ‘We moeten wel; met vier kinderen heb je geen tijd om over werk te praten.’ Met lichtspijtige ondertoon ‘Of überhaupt te praten!’

SLINGERENDE BEHA
Cate Blanchett is geboren in Melbourne en groeide op met een oudere broer en een jongere zus. Haar moeder is een Australische onderwijzeres, haar vader was een Amerikaans marineofficier die later werkte in de reclamewereld. Toen ze tien jaar oud was, stierf Cate’s vader onverwachts. Haar moeder is nooit hertrouwd.
Op de middelbare school ontdekte Cate haar passie voor acteren en tijdens een reis in Egypte werd ze gevraagd voor een figurantenrol als cheerleader in ruil voor vijf Egyptische ponden en een falafel. Toen ze op de set kwam waar een man in het Arabisch door een megafoon schreeuwde, waar het warm was en het wachten lang, hield ze het voor gezien. Haar filmdebuut zou nog even op zich laten wachten.
Na die reis werd ze toegelaten tot het prestigieuze National Institute of Dramatic Art in Sydney. Film was geen prioriteit. Cate: ‘Ik was bezig met theater en dacht eerlijk gezegd niet dat een filmcarrière ooit mogelijk zou zijn. Theater is en blijft mijn grote liefde. Je hebt er zo’n directe, dynamische relatie met je toeschouwers. Dat maakt het voor mij bevredigend. Bij film heb je nauwelijks zicht op de reacties, critici kunnen in hun recensies totaal anders reageren dan het publiek. Ik hou van de rauwe, eerlijke respons in het theater.’
Zoals de lach die door de zaal galmt als Cate in The Present frummelt aan haar beha, hem onder haar jurk vandaan trekt en met een boog wegslingert. Een opvallende move. Ze glimlacht: ‘Dat heeft alles te maken met de moeder van Andrew. Tijdens het schrijven van The Present is ze helaas overleden. Ze had de gewoonte om aan het einde van lunches of feestjes iets dergelijks te doen. Andrew heeft het een plek gegeven in de voorstelling.’

‘Mijn dagelijks leven heeft veel weg van een militaire operatie’

Cate acteert, regisseert en produceert, maar haar creatieve curriculum reikt verder: op het Holland Festival is deze zomer Manifesto te zien, een indrukwekkende beeldende-kunstinstallatie van Julian Rosefeldt, waar Cate op negen schermen evenveel rollen vertolkt.
‘Beeldende kunst inspireert me. Julian en ik waren al langere tijd van plan om samen iets te maken. Toen hij zijn idee voor Manifesto met me deelde, was ik meteen enthousiast. Het project ging fast and furious; we filmden negen dagen lang, er was nauwelijks repetitietijd. De film is grotendeels uit improvisatie ontstaan: ongecensureerd en direct, daar hou ik van. Ik vind het een uitdaging om toeschouwers te verleiden zich te verhouden tot een manifest. We leven in moreel verwerpelijke tijden, waarin elke vorm van idealisme gewantrouwd wordt. Iedereen die een creatief geluid laat horen wordt elitair genoemd en dus gemarginaliseerd. Ik vind het mooi om met dit kunstwerk terug te gaan naar een tijd waarin mensen hun overtuiging en idealen durfden te delen.’
Beschouwt ze de installatie als een statement? Ze krult haar lippen, schudt het hoofd: ‘Statements interesseren me niet. Het is een twijfelachtig voorrecht om op dit moment in Amerika te leven. Het zijn turbulente tijden en ik vind het als vrouw schokkend en ontmoedigend wat hier allemaal gebeurt. Maar de onrust heerst niet alleen hier in Amerika; wereldwijd worden grote groepen gemarginaliseerd. Vijfenzestig miljoen mensen zijn op drift, een situatie die alleen kan verbeteren door intensieve samenwerking, niet door het zaaien van nog meer haat en verdeeldheid.’

ROZE MUTS
Vorig jaar werd Cate aangesteld als wereldwijd Goodwill Ambassador voor de Verenigde Naties. Ze werkte mee aan de korte film What They Took With Them, gebaseerd op getuigenissen van vluchtelingen: ‘Hun schrijnende verhalen raken me, maar ook hun onvoorstelbare veerkracht en optimisme. Ik kom uit een land dat gekoloniseerd is door de Nederlanders en de Engelsen, een land dat door migranten is opgericht. Toen ik op school zat, was de multiculturele samenleving iets om te vieren – hoe anders is het nu! Gelukkig zijn er nog steeds miljoenen mensen bereid om op te staan en te vechten voor het kloppende hart van een land als Amerika.’
Onder hen Cate zelf, die op Broadway betoogde in een gebreide roze pussyhat, een initiatief van feministen die tijdens manifestaties met de roze muts met oortjes niet alleen hun eigen solidariteit maar ook die van de mutsenmakers vertegenwoordigen. ‘Ik heb mijn muts van een vrouw gekregen die er maar liefst tweeduizend had gebreid. Kun je je dat voorstellen? Dat is pas engagement!’
Zonder opsmuk of poeha liep Cate tussen de betogers, dochter Edith op haar arm. ‘Wat mij vooral ergert is de wijze waarop het discours zich aan het ontwikkelen is: vluchtelingen zijn ineens immigranten en worden in één adem terroristen. De woorden versmelten, maar het zijn woorden met een heel andere betekenis.’ Ze benadrukt met haar zangerige, lage stem: veeeery different.
‘Het merendeel van de vluchtelingen is kind, weggerukt van de ouders, vaak fysiek gehavend door granaatscherven; als ouder vind ik dat hartverscheurend. Want, eerlijk waar, ik zou ook vluchten. Als ik in een dergelijke situatie zou verkeren met mijn vier kinderen, zou ik ook vertrekken en ik ben ervan overtuigd dat iedereen in die positie precies hetzelfde zou doen. Er is op de wereld een schrijnende behoefte aan meer empathie en medeleven.’

‘Be present! Voor mij draait schoonheid om presence, er helemaal durven zijn’

Ervaar je als celebrity een verantwoordelijkheid om je uit te spreken?
Ze veert op: ‘Iedereen heeft die verantwoordelijkheid! Of je nou acteur bent, of niet. Ik ben niet geïnteresseerd in politiek; mijn werk voor de VN is apolitiek. Mij gaat het om rechtvaardigheid, een menswaardig bestaan voor de meest kwetsbaren onder ons. Vrouwenkiesrecht schaadt niemand, maar white supremacy schaadt een heleboel mensen – dat is het grote verschil. Voor mij ligt de oplossing in praten en positief benaderen. Ik ben ervan overtuigd dat we, ondanks alles, vol vertrouwen moeten blijven, bewust van onze waarden en rechten. Als we die niet zomaar krijgen, eisen we ze op.’

KATTENJAREN
Cate is het stralende gezicht van Giorgio Armani’s parfumcollectie Sì, een professionele verwantschap die al heel vroeg begon: ‘Met mijn eerste loonstrook kocht ik een schitterend pak van Armani – ik heb het nog steeds. Ik draag graag mannenkleren. Ik hou ervan om vrouw te zijn binnen een mannelijke esthetiek, een dualiteit die Armani in zijn ontwerpen meesterlijk integreert. Als tiener struinde al ik tweedehandszaken af op zoek naar mooie mannenpakken. De combinatie van een goedgesneden pantalon en colbert is voor mij de meest comfortabele kleding die er bestaat.’
Inmiddels is Giorgio Armani een goede vriend. ‘Regelmatig schrijft hij me om te vertellen wat hij van een specifieke uitvoering of filmrol vindt.’ Per mail? ‘Nee,’ ze schudt fervent het hoofd. ‘Altijd handgeschreven brieven. Mijnheer Armani is een overtuigd brievenschrijver.’

Als je Cate vraagt naar haar kijk op uiterlijke schoonheid, volgt een kort en krachtig antwoord: ‘Ik denk er zo weinig mogelijk over na. Ik ben heel praktisch ingesteld, gebruik al vijftien jaar dezelfde huidverzorging. Ik geloof in de oosterse benadering van schoonheid: in alles wat perfect is, schuilt een imperfectie. Juist de imperfectie maakt een vrouw of man aantrekkelijk. In het westen zijn we zo geobsedeerd door symmetrie, een ideaalbeeld dat niet haalbaar is en, eerlijk gezegd, niet eens mooi.’
Actricejaren, zei ze eens, tellen als kattenjaren; je moet ze vermenigvuldigen met zeven, Cate is inmiddels de honderd gepasseerd. Toch wordt van filmactrices iets als ‘de eeuwige jeugd’ verwacht. Ze knikt: ‘Er ligt in het algemeen veel druk op vrouwen om er jong uit te blijven zien. Voor mannen is dat anders, die worden er minder mee geconfronteerd. Schoonheid draait voor mij in de eerste plaats om presence, aanwezig durven zijn, helemaal. Als je moe ben of gestrest, merk je dat meteen in je uitstraling. Be present. Zorg goed voor jezelf, wees betrokken bij je omgeving en richt je zo weinig mogelijk op wat anderen beschouwen als zogenaamd aantrekkelijk.’

‘Na elke rol denk ik:That’s it, I’m done!’

Volgende week rondt ze de opnames af van Ocean’s Eight, een spin-offvan de Ocean’s Eleven-reeks, met, voor de afwisseling, een voornamelijk vrouwelijke cast. ‘Stephen Soderbergh is een vriend van me en hij kwam met het voorstel: een sidestep van de franchise met Sandra Bullock in de rol van Danny Oceans zus. Ik ben dol op Sandy en toen ik de andere namen van de cast hoorde, wist ik zeker dat ik het project wilde doen.’
Ocean’s Eight wemelt van de krachtige actrices: naast Cate Blanchett en Sandra Bullock doen Helena Bonham Carter, Katie Holmes, Anne Hathaway, Dakota Fanning, Olivia Munn en zelfs Rihanna mee. Cate: ‘Als ik een rol krijg aangeboden, check ik eerst: met wie ga ik werken? Wat wordt de cast? Zou ik de film zelf willen zien? Is hij relevant? Veel later pas, kijk ik naar mijn eigen rol.’

ZO VAAK MOGELIJK JA
Aan elk project gaat voor Cate een proces van wikken en wegen vooraf: ‘Ik neem mezelf niet al te serieus, maar mijn werk wel. Bloedserieus. Elk project vraagt veel commitment, toewijding en tijd. Ik ben een moeder van vier, dus het moet de investering waard zijn, anders kan ik beter thuisblijven bij de kinderen.’
Voor haar rol in Ocean’s Eight moest ze volgens het contract topfit zijn; ze kreeg voor het eerst een personal trainer. Grote ogen: ‘Dat was bruut! Eindelijk begrijp ik hoe het voelt, het is een hel, maar je krijgt er veel energie voor terug.’

Heb je weleens ergens spijt van?
‘Oh,’ ze rolt met haar ogen: ‘I am full of regret! Kleine dingen als vergeten te sporten. Een trainingsschema volhouden is niet makkelijk als je laat thuiskomt en de kinderen in alle vroegte naar school moet brengen. Maar ik ben geen fan van spijt; ik heb een vol leven en er moet al zoveel, ergens wil ik stoom afblazen. Ik zeg: maak fouten, maar maak ze niet opnieuw.’

In haar vijfentwintigjarige carrière heeft Cate prachtrollen vertolkt en daarvoor alle lof ontvangen. Toch denkt ze bij elk project dat het haar laatste is: ‘Na elke rol roep ik: that’s it, I’m done! Ik moet steeds opnieuw verleid worden om te spelen. Luister, er is zo ontzettend veel te doen op de wereld en ik vind het moeilijk om nee te zeggen, dus ik zeg zo vaak mogelijk ja – waarom zou je anders leven?’ —

CATE’S SIDEPROJECTS
Lees er meer over op: unhcr.org en pussyhatproject.com. Filminstallatie Manifesto is te zien op het Holland Festival (3 tot 25 juni) hollandfestival.nl.

Gallery Update: Old Magazine Scans

Gallery Update: Old Magazine Scans

Happy Easter folks!! I’m very happy to share with you a good part of a box sent to me by Denise, the owner of the old cateblanchett.net, one of the oldest and the most updated fan site dedicated to Cate Blanchett (closed in 2008). I wish to thank all the fans around the globe who collected all these magazines in the past 20 years, you are great!! We are are still expanding our gallery, and any of you can contribute by sending us material of giving a donation to maintain the site. Enjoy the new material!!













New interview with Vogue Mexico

New interview with Vogue Mexico

Good morning! One more promotional interview for Sì Rose Signature. Enjoy!



Gallery Links:

Cate Blanchett interviewed by Ohlalá Magazine + new photo for Sì Rose Signature campaign

Cate Blanchett interviewed by Ohlalá Magazine + new photo for Sì Rose Signature campaign

Hi everyone!

Cate Blanchett sat down with Ohlalá magazine from Argentina to talk about female power and the new fragrance Sì Rose Signature by Giorgio Armani. This interview is part of the promotional events in which Cate met with several magazines to promote the new version of Sì during The Present season on Broadway. Also, we have a new image from the photoshoot of this fragrance campaign. Enjoy!

Ohlalá Scans



Gallery Links:

via Boots

If you know of any interviews, magazines, photoshoots we missed, please, let us know. This site is by fans for fans, we always need you help!

Cate Blanchett: “Everyone Gets Obsessed With Anti-Aging” #SKII

One more promotional interview for SK II and a new beautiful photo!

It took Winter Storm Stella to prove what we’ve long suspected:

Cate Blanchett is fucking hardcore.

The acclaimed actress is dressed, glossed, and ready to go at 10 am, despite blizzard conditions shutting down Manhattan. She insists she’ll perform as scheduled in the stage hit The Present, even if half the audience will be stuck home in New Jersey. She gamely talks about politics, Rihanna, and day-old eyeliner as the wind hits 70 mph outside. And she knows a lot about skincare, too, which is good because we’re here for SK-II’s latest launch.

It’s a version of their famous Facial Treatment Essence, decked with flowers and designed for Mother’s Day gifting. Called “Sakura” after Japan’s famous cherry blossom season, the limited-edition bottle hits Sephora this week—just as Blanchett, SK-II’s most famous spokeswoman, wraps her six-month run on Broadway.

We grabbed our sled dogs and mushed uptown for the chance to meet Blanchett in person. (Yes, she looks exactly the same as she does onscreen. Yes, we were nervous. Yes, that means we asked really random questions… Would you have it any other way?)

You’ve played two immortal characters: Galadriel in ‘Lord of the Rings,’ and Hela, the goddess of death, in the upcoming ‘Thor’ movie. Is there a skincare technique you use to look immortal onscreen? Some sort of seriously ageless primer?

Okay, that’s really interesting. An ageless primer… hmm… Well, first I need to give credit to my amazing makeup artist Morag Ross. I’ve worked with her for years, and she’s truly a genius. And I will say that she’s used the SK-II mist to help set my looks, because it’s hydration but not shiny. I can’t stand powder, and feeling dry on my face. This mist, I guess it is sort of an immortal primer, if you want to call it that, because it keeps the glow but also seals my makeup look in. And I’ll tell you that when I first started meeting with the Thor team about Hela, they wanted her to wear a mask the whole time.

No! She’s too cool for that.

Well, Morag and I had gone on YouTube and found all these incredible Hela makeup looks that women all over the world had done, as fans. They showed her face, and they imagined it was sort of necrotized, and it was so powerful. So I said, “Don’t you want to know what she looks like without her mask? Isn’t that more interesting?” And Morag did such an incredible job with the makeup that I think you’ll get to see my the character’s face a lot more.

What does the goddess of death get to wear?

Morag worked a lot with iridescent powders and veins in the face—I mean, she’s the goddess of death. She has to look striking, obviously.

She’s also got some serious after-party eyeliner happening.

Good, that’s what we were going for! I mean, she’s been locked in a closet for millennia.



How do you get makeup like that off, after you’ve been filming for twelve hours straight?

You know, this is a true story: I spoke to SK-II years ago and [requested] an eye makeup remover, exactly because of things like that! And they gave me this oil cleanser, and it’s what I always use on-set and onstage.

This Sakura bottle is meant for Mother’s Day. But how do you give your mother a skincare product without the implication that she needs help in the beauty department?

I mean, my mother asks for it! She’s very happy when I come back from an SK-II press trip. This is the thing: I’ve got friends in their 20’s who use anti-aging facial treatments. I’ve been using mine for over 15 years. Everyone gets obsessed with anti-aging but I’d rather look as good as I can at the age I am. And the thing about the facial treatment essence is there’s no other product like it because it’s about clarity, tone, texture, and what I’ve found is it’s given my skin elasticity. Which is great for anti-aging, but it’s not the only benefit. So if you have someone who’s sensitive about it, maybe just spin it away from aging. Say something like, “This is for you, to make you feel good.” Also, it’s very pretty. The cherry blossoms on the bottle really make it look like a gift, although do you give gifts to yourself?

Of course.

Good, I do, too. I have SK-II products all over my house.

Do they ever go missing, like after you have a party?

You know, I have a friend—she works in the beauty industry—and she lines up scents in her bathroom. So when you go visit her, you can try something new, and I quite like that. So if you want to try one of my products, that’s out in full view, go for it. But if your friends are stealing your beauty products, you might want to get new friends. Or stop having parties where you don’t know everyone.

Have you thrown a rager recently?

It’s been a while. But I do think, also, that there used to be something illicit about a woman’s beauty regimen, where it had to be a “secret,” and so sometimes people would snoop because everyone’s products were behind closed doors. And I’m incredibly open about that stuff. All my friends know what I use. They’re already stocked up.

Can you talk about Ocean’s Eight at all? Did you get to pick pockets like Matt Damon?

Oh, my character doesn’t get to rob people like that. At one point, and I don’t know whether it’s in the movie or not, but I had to learn to ride a motorbike. And I did have to play a lot of poker. That’s what my character does, she plays poker. So I would play all the time with Sandra [Bullock].

Did you win?

I’ve got a really good poker face, to be honest. You just have to blank your eyes. But the bluffing of poker is where the pleasure really is, at least for me. But you know who’s a really good poker player? Ben Affleck. He is world class, as they say. I’m not there yet.

My mom plays poker, and she’s amazing. But she says sometimes people can’t read her, just because they don’t expect a woman at the table…

The idea of women playing poker, they’re not given a lot of credit. People underestimate you. Women have the power to ambush in that situation, and there’s a lot of fun and pleasure in that. But I just wish we had power, full-stop.

We’re fighting for it. We won’t stop.

Yeah, but we’ve been working on it for a couple of Millennia now. It’s been a long time since universal suffrage, and I’m sick of the old white men running the show.

What do you think is the way forward? A strike?

We have to band together, but the thing in this country is that people are terrified of losing their jobs… Maybe California needs to secede. The only thing that’ll make any difference is the money… Tax dollars and losing that amount of money. It’s one of the most economically powerful states, isn’t it? That’s where it hurts.

What about through the arts? Should political stories be given more exposure right now? What can artists do?

You know, I was talking to a theater director who I really rate. He was saying some work is overly political. If you were doing a production of Richard III right now, it wouldn’t be anything but political. But then some work deals with the kind of timeless undertones of being human. And I think it’s really important to embrace both types of work, because culture civilizes us, and that’s why every single despotic regime has tried to smash [the arts]. Because art civilizes us and it connects us and activates us. And so it’s really important to connect with compassion, with stories about people who are different from us. Moonlight is an astonishing film because it’s not overtly political, but it’s human. And that’s why it had such a big trajectory, because in the current climate, things that are true, brave human stories become political.

Many women love music festivals, art openings, ballets… but it’s harder to get some people to go see a play. What’s your advice for theater newbies?

The first thing is to accept that theater is an unknown. If you go to a concert, you know the music. If you go to an art show, you can literally see the art on your phone before you see it in person. But with theater, often times people aren’t prepared to take risks, even though that’s exactly what’s great about it. So go get a rush seat to a play, or get a really cheap ticket through an online promotion or because it’s a smaller theater. The great thing about theater is that when it’s great, you’ll remember it for the rest of your life. But if you go see ten shows, you’ll only get five—if you’re lucky—that’ll give you that experience. But the rest, at the very least, will be interesting. You will not leave the theater with nothing to talk about. For me, comedy and tragedy when you get them both in one evening, that’s the most satisfying. So I’d say, look for that.

Benedict Cumberbatch had to tell audiences to stop filming ‘Hamlet’ on their phones. Do you see smartphones onstage when you’re performing in ‘The Present’?

You do sometimes! I know actors who have stopped the show. I haven’t done that yet, but at the same time, you know, I just don’t understand it. To record something on your iPhone to be watched later, that’s like the opposite of theater. The joy of being there is experiencing it with other people. It doesn’t translate onto your phone. It’s about being present. And I can absolutely see you if you’ve got your phone up. You can’t hide it from us.

Last question: How’s Rihanna as an actress?

Oh, she’s honestly great! She’s really open and humble, and she’s got a great sense of humor. She’s got a really dry wit about her. And she’s really relaxed and natural.

Did she beat you at poker?

She never got to play! Her character is more of a computer person. But if she did start playing poker, I bet she’d be really good at it. Really good.

via Elle Magazine

Cate Blanchett reveals her beauty routine secrets #SKII

Cate Blanchett reveals her beauty routine secrets #SKII

Hi everyone!

Last Tuesday, Sephora released a new photo of Cate promoting SK II. She is currently promoting the SK-II Mother’s Day Limited Edition Facial Treatment Essence. Also, two new promotional interviews with Cate Blanchett for the brand are available. Enjoy the reading!

Cate Blanchett’s Secret to Great Skin? Consistency

It’s not every day that a skin-care company crafts a product made specifically with you in mind. But then again, not everyone is Cate Blanchett. (A sad, but deeply true fact.) The 47-year-old actor, who has been the gorgeous, glow-y face of SK-II for 15 years, and was the inspiration behind the super-luxe Japanese skin-care brand’s recent Mid-Day Essence face spray, is still—if not more—in love with her beloved brand. As she tells Allure, it’s the reason her skin is the way it is today (again: gorgeously glow-y and virtually wrinkle-free), along with keeping a consistent routine, wearing lots of sunscreen, and letting the aging process, well, happen. Here, we’ve highlighted Blanchett’s best advice for obtaining skin like hers, which is, without question, the definition of immaculate.

1. Stay consistent.

How to Minimize the Appearance of Stretch Marks, According to Dermatologists
“I love clothes and the idea of changing your hair and what you’re wearing—but I don’t do that with my skin. It’s a very different thing. I think consistency is a big part of making your skin more resilient. Since I’ve been using SK-II—my skin has taken a lot of beatings being on stage, having four children, working in fil, and traveling—and I feel like it’s a lot more stable. And I can only attribute that to the consistency of using SK-II for a long time.”

2. Wear your sunscreen.

“I’m eternally grateful that my mother always encouraged me to stay out of the sun and wear sunscreen [when I was growing up]. With very pale skin, it was especially important not to become a bronzed sun bunny. I think 90 percent of people who have issues with their skin—health-wise and also in terms of satisfaction with their complexion—are actually talking about sun damage.”

3. Don’t give into the pressure.

“I’m not a model, and I certainly was never the gorgeous girl in school. So I never thought about myself in terms of my looks. My looks have been a tool rather than the end result. They’re part of who I am, but they’re not all of who I am. I feel much more pressure to do my job properly, which is to tell the story and create an interesting character. That’s what I feel the pressure to do—look like the character versus look younger. It’s a high road to nowhere, really. The only thing you can do is look the best you can. The rest is invisible people talking on the internet—and I don’t really listen to that.”

4. Mask away—wherever you are.

“I mask on the plane, but I wait until the lights go off. Although, sometimes I’m so desperate I can’t wait, so I’ll put an eye mask on and the SK-II Facial Treatment Mask. But, up until recently, I was decanting the Facial Treatment Essence into a spray bottle, but now they’ve come out with [the Mid-Day Essence], so I’ll take that on the plane with me.”

5. Take your vitamins.

“I’ve always been big on the vitamins my children take, but I was erratic on my own, so now I’m trying to fix that. That’s my promise to myself this year—I’m going to be much more regular. I’ve just started taking a liquid skin vitamin, called Aethern Advanced Skin Beauty Program. I’ve already noticed my skin is a little brighter.”

6. Don’t give into the pressure.

“I’m not a model, and I certainly was never the gorgeous girl in school. So I never thought about myself in terms of my looks. My looks have been a tool rather than the end result. They’re part of who I am, but they’re not all of who I am. I feel much more pressure to do my job properly, which is to tell the story and create an interesting character. That’s what I feel the pressure to do—look like the character versus look younger. It’s a high road to nowhere, really. The only thing you can do is look the best you can. The rest is invisible people talking on the internet—and I don’t really listen to that.”

Cate Blanchett’s Refreshingly Real Beauty Mantra: ‘Work With What You’ve Got’

There’s age-denying. There’s age-defying. And then there’s Cate Blanchett, the two-time Oscar winner who defines what it means to own your beauty.

“You’re going to get wrinkles. You’re going to get older. I’m married to a man who’s attracted to me — and has been attracted to me over the years,” Blanchett, 47, tells Yahoo Beauty. “I’m fortunate that I’m around people who feel similarly.”

The mother of Ignatius, Dashiell, Roman, and Edith Upton doesn’t sweat all the bells and whistles that come with being famous. When she was eight months pregnant, she was fitted for her Dries van Noten Oscars dress in 2008 in just one quick session — and killed it on the red carpet.

During a BAFTA pre-Oscars event years ago in Hollywood, Blanchett laughingly showed off one of her tattoos — located in a hidden spot. Workwise, she vacillates between stage (co-starring in The Present, written by her husband, Andrew Upton) and screen, where she just wrapped the lady-heavy Ocean’s Eight, co-starring Mindy Kaling and Sandra Bullock.

“I got to work with those fabulous ladies. I was so excited to be working with them. I wasn’t prepared for how much I would be madly in love with them all. It was an amazing experience,” she says.

Her work speaks volumes, but her face tells a whole other story. Blanchett is the spokeswoman for the luxe brand SK-II, a skin care partnership that happened organically more than 15 years ago. Mary Greenwell, Blanchett’s longtime makeup artist, introduced her to the Facial Treatment Essence, which cleared up her skin when Blanchett was going through a rough spell. She’s been swearing by the brand ever since, and is currently promoting the SK-II Mother’s Day Limited Edition Facial Treatment Essence.

“That’s the cornerstone of the whole brand. I started using the product when I was pregnant with my first son, who’s now 15 going on 16. I started to notice changes in my skin. I was getting a bit of melasma,” she says.

She’s referring to patchy skin discoloration that can occur on the face, often during pregnancy. Today, says Blanchett, “My skin is in better condition than when I was in my early 30s. I have a clear, simple morning and evening ritual. I use the essence, and I generally use the LXP Ultimate Revival Serum and LXP Ultimate Revival Cream. I’ve been working with [the brand] officially for about 13 years. I wish I’d discovered it in my 20s.”

Blanchett embodies inner beauty, focusing on the interior, as opposed to the exterior. Aging, she sums up, is going to happen anyway, so why shun it? “You can’t run from it. There’s a level of scrutiny around the way women look, and it’s really unhelpful. Everyone will have a different relationship to their looks.”

She obliquely refers to plastic surgery and her aversion to it: “I didn’t grow up in an environment where the older women did that stuff. It doesn’t sit comfortably with me. Work with what you’ve got. Otherwise, no matter how much you try and change yourself, if you feel panicked, it will radiate through. I wear less makeup now than I did in my 20s. I stay out of the sun.”

Yes, but she’s also down for a libation when life calls for it. “One always looks better when you don’t drink coffee or when you’ve done a detox. Life is stressful, and sometimes it’s easier to have one glass of wine than do eight yoga classes. Life is never perfect. You have to do the best you can,” says Blanchett.

She’s passing the same lesson along to her daughter, Edith. “Maybe it’s because I’ve had three boys. I wasn’t done having children. I kept all the boys’ clothes. So she’s wearing the boys’ clothes. Once again, that’s how I grew up. I grew up just being. It doesn’t matter what she wears. It’s about who she is, not what she looks like.”

via Allure & Yahoo Beauty

Entertainment Weekly – March 17th – Digital Scans

Entertainment Weekly – March 17th – Digital Scans

I added digital scans from the March 17th Issue of Entertainment Weekly, which features Thor: Ragnarok, just click a thumb to view all the scans. Enjoy!



Post Archive:

Page 1 of 9 1 2 3 4 9